I mogłyśmy zrobić to, co często robimy w biznesie. 

Powiedzieć:

„Opowiem Ci o sobie.”
„Powiem Ci, czym się zajmuję.”
„Mam taki produkt, taką usługę, takich klientów.”

Ale zrobiłyśmy coś innego.

Zaczęłyśmy być siebie naprawdę ciekawe. Swoich historii, doświadczeń, sukcesów i błędów. Tego, co nas ukształtowało. Tego, czego nauczyłyśmy się przez lata prowadzenia biznesu i pracy z ludźmi.

I zaczęłyśmy łączyć kropki.

Bo kiedy naprawdę słuchasz drugiego człowieka, zaczynasz widzieć więcej.

Dostrzegasz doświadczenia, których sama nie masz. Perspektywy, na które sama mogłabyś nie wpaść. Możliwości, których wcześniej nie widziałaś, i czasami okazuje się, że dwie zupełnie różne drogi mogą stworzyć coś wspólnego.

Tak właśnie powstał Instytut Stabilnego Biznesu.

Dlatego wierzymy, że networking to nie kolekcjonowanie wizytówek. To nie jest konkurs na to, kto szybciej opowie o swojej firmie.

To jest ciekawość drugiego człowieka.

Pytanie:
Kim jesteś?
Czego się nauczyłeś?
Co już przeszedłeś?
Czego dziś szukasz?
Czym możesz podzielić się ze mną – a czym ja mogę podzielić się z Tobą? Jak mogę Ci pomóc?

Bo biznes bardzo często zaczyna się właśnie tam, gdzie kończy się „JA”, a zaczyna „MY”.

Z połączenia doświadczeń.
Zaufania.
Relacji.
Wspólnych wartości.
I gotowości, żeby nie zawsze być tym, który mówi, ale czasem po prostu słuchać.

My miałyśmy szczęście się spotkać. Ale jeszcze większym szczęściem było to, że obie byłyśmy otwarte na to spotkanie.

I być może właśnie dlatego dziś możemy powiedzieć:

Nie wszystko w życiu jest przypadkiem.


Ale warto być otwartym na to, co przypadek może nam przynieść.